Het verschil tussen een High Tea en een Afternoon Tea | Theehoffje
skip to Main Content

Het verschil tussen een High Tea en een Afternoon Tea

Het Verschil Tussen Een High Tea En Een Afternoon Tea

De High Tea, iedereen kent ‘t wel: een tafel gevuld met heerlijke zowel zoete als hartige lekkernijen die je – hoe vol je ook zit – allemaal geproefd wilt hebben. Waarbij je vaak een keuze hebt uit verschillende losse theeën. Een logische combinatie, want die heerlijke kleffe brownie spoelt natuurlijk perfect weg met een slok lekkere thee. Alleen wat veel mensen niet weten is dat deze vorm van de High Tea eigenlijk een Afternoon Tea is. In dit artikel lees je het verschil tussen de twee Engelse tradities.

Afternoon Tea

Om het verschil tussen de twee termen te kennen, duiken we even kort in de Engelse geschiedenis. Waar de meeste mensen tegenwoordig minstens zes keer per dag iets (willen) eten, was dat vroeger wel anders. Het was Anna Maria Russell, een voormalige hertogin van Bedford, die in 1840 besloot dat enkel een ontbijt en diner toch wel wat karig was. In die tijd aten de Engelsen pas rond 20:00 uur ‘s avonds hun avondeten. 

Om de honger in de middag tegen te gaan instrueerde Anna haar bedienden om bij haar thee een lichte maaltijd klaar te maken. Dit vondt meestal plaats in de namiddag tussen 16:00 en 17:00 uur. Zo doopte ze haar theemoment om tot de Afternoon Tea met kleine hapjes zoals sandwiches, zoete broodjes en taartjes. Eerst genoot ze alleen van de lekkernijen, later nodigde ze ook haar vriendinnen uit en groeide de Afternoon Tea langzaam uit tot een bijeenkomst voor vrouwen op stand. 

High tea of afternoon tea?

High Tea

Thee was niet voor iedereen weggelegd in het Victoriaanse tijdperk, dit was namelijk behoorlijk kostbaar. Toch werd Anna’s idee van de Afternoon steeds populairder, ook bij de minder welgestelden in die tijd. Door het werkritme zat een theepauze rond 16:00 uur er echter niet in. De arbeiders werkte altijd door tot een uur of 18:00, waarna er gegeten moest worden.  De werkende klasse namen de door Anna geïntroduceerde lichte snack over en breidde het al snel uit, want van hard werken krijg je véél honger. Allerlei hartige lekkernijen – van quiches tot vis en kaas – werden aan het assortiment toegevoegd. De officiële High Tea is dus eigenlijk meer een maaltijd dan een lichte versnapering zoals de Afternoon Tea. 

Hoge tafel, hoge thee?

Hoewel je misschien anders zou vermoeden, heeft de benaming van de High Tea niet direct iets met de thee zelf te maken. Waar de Afternoon Tea werd genuttigd door vrouwen op stand aan de salontafel en op een comfortabele bank, nuttigden de arbeiders de High Tea aan de gewone ‘hoge’ eettafel op stoelen met rugleuningen. De stoelen die wij ook aan de eettafel hebben staan. Omdat we zo lekker gewoon gebleven zijn gebruiken we de term Afternoon Tea in Nederland eigenlijk bijna niet, maar spreken we meestal van een High Tea. Bijna ieder restaurant biedt het aan en het concept is al jaren ongekend populair. 

De conclusie: de Afternoon Tea was een sociale bijkomstigheid met overwegend zoete hapjes, die de elite nuttigde aan een salontafel. Tijdens een High Tea aten de arbeiders warme snacks en dronken zij thee aan de eettafel na een lange dag hard werken. Sommigen Engelsen noemen hun avondmaaltijd nog altijd ‘Tea’. 

Wat mag er wat jou betreft absoluut niet ontbreken bij een High Tea? Ben je team zoet of team hartig?

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top